Razer Huntsman V2 Analog

By 8 maart 2021Review

Review

10 min.

Razer Huntsman V2 Analog

Hebben we daar een leuke analogie voor?

In de markt van mechanische toetsenborden is Razer vaak haantje de voorste. Met vooruitstrevende features en eigenzinnig ontwerp beoogt Razer altijd die overtreffende trap van game-apparatuur te bieden. Zo vernieuwde de Huntsman-lijn twee jaar terug met in de introductie van optische schakelaars, maar anno 2021 moet ook daar een schepje bovenop. De Razer Huntsman V2 Analog is, zoals de naam al doet vermoeden, inmiddels volledig analoog. Maar hoe wil Razer met die nieuwigheid gamer-harten veroveren?

De nieuwe Razer Huntsman V2 Analog vormt het nieuwe paradepaardje binnen de Razer-portfolio van gaming-keyboards. Dit model is de opvolger van de Huntsman Elite, die twee jaar lang als Razers boegbeeld diende. Lees: deze sequel ga je niet snel in een budgetbak aantreffen. 

Naast de nieuwigheid van analoge input levert de Huntsman V2 vele andere luxes, waarmee het totaalpakket geprijsd wordt op 269,99 euro. Allerminst goedkoop, maar daartegenover belooft Razer dus wel een toetsenbord van hun kenmerkende overtreffende trap.

Bovenaanzicht van de linkerzijde van de Razer Huntsman V2 Analog

Bij twijfel: lasers.

Allereerst: analoge schakelaars dus, dat is nogal een dingetje. Onder pc-gamers leeft al langer het sentiment dat mechanische schakelaars meer betrouwbaarheid bieden dan oude, rubberen dome-toetsenborden. Maar het kan nóg beter. 

Na de traditionele mechaniek van fysieke klikkertjes, volgt de optische schakelaar. Met lasersensoren kunnen de knoppen nóg sneller bediend worden, terwijl ze inleveren op fysieke slijtage — en daarmee dus ook een langere levensduur kennen. De originele Huntsman leverde die optische precisie al, maar Razer heeft inmiddels grotere plannen voor de lasers. 

Door de fysieke contactpunt te vervangen met optiek, kan een mechanische schakelaar ook meer ‘diepte’ bieden. Niet langer hoeft een switch maar één contactpunt te kennen; met behulp van het optische component kan een keyboard ook voelen hoe vér een toets wordt ingedrukt. Een analoge schakelaar denkt niet enkel in enen en nullen (‘aan’ of ‘uit’), maar leest dus een eigen spectrum van diepte af. 

De toetsenborden die de diepte van een schakelaar om kunnen zetten naar digitale input, noemen we analoog. Zie het als de trekkers op een controller tijdens een racegame: dát zouden toetsenborden dus ook kunnen doen. An sich is dat geen unicum, maar Razer stapt nu ook over op die volgende vooruitgang voor schakelaars.

Dubbele diepgang onder de vingers

Wat heb je daar dan concreet aan? In het geval van de Huntsman V2 komt het hoofdzakelijk neer op het afstellen van je schakelpunten. Alle schakelaars zijn, eventueel afzonderlijk, aan te passen in wanneer ze activeren. Het actiemoment is naar smaak te verleggen tussen de 1,5 en 3,6 millimeter. Heb je liever een snelle schakelaar, of een knop die je alleen met volle kracht wilt bedienen? De Razer Huntsman V2 Analog belooft je schakelaars die beide kunnen zijn, afhankelijk van hoe jij ze in wilt stellen.

Daarbovenop maken de switches ook ruimte voor een tweede laag aan input. Zo kan de W-toets als je hem lichtjes indrukt een normale ‘W’ uitslaan, maar druk je ‘m door, dan leest de computer bijvoorbeeld ‘Shift + W’ af. Waar de zogenaamde contactpunten liggen en wat ze precies doen, is uiteraard volledig naar smaak aan te passen. 

Verdubbelde input als deze is sinds kort een veelgevraagde luxe voor competitievelingen, vooral in Fortnite. Daar ontsnapt dit technische trucje nipt aan de ban op macro-koppelingen. Deze tweede laag aan knoppen biedt wél die programmeerbare vrijheid, maar wordt door de game niet gezien als geautomatiseerde input.

Niet té ambitieus in het analoge

Optioneel biedt Razer ook de mogelijkheid om de WASD-cluster om te toveren in een geëmuleerde, analoge joystick. Een interessante belofte, maar de feature voelt vooralsnog incompleet. Met analoge input zou je, in theorie, een gehele controller ín je toetsenbord kunnen emuleren. Maar met slechts één mogelijke joystick en amper opties om die te tweaken, lijkt Razer met de pet te gooien naar dit principe. Veel games zullen deze ‘nep-joystick’ nauwelijks of niet kunnen begrijpen.

Mocht je specifiek op zoek zijn naar zo’n hybride toetsenbord-controller, dan ben je beter af bij bijvoorbeeld de Wooting One of Wooting Two. Deze toevalligerwijs Nederlandse toetsenborden — en vooral de Wootility software — geven gebruikers daarin een gigantische mate van digitale verstelbaarheid. Voor Razer ligt daarin een mogelijkheid om Razer Synapse 3 verder uit te breiden, maar voorlopig blijft het hoofdzakelijk bij het verzetten van contactpunten.

Bovenaanzicht van de rechterzijde van de Razer Huntsman V2 Analog

Bij vlagen klinkt een speelsessie als een flinke doos Duplo die omgekeild wordt.

Een goed gevoel

Los van features heeft Razer hun lineaire, optische schakelaar chique opgedoft. De Analog-editie van de Razer Optical Switch maakt gebruik van identieke behuizing en geïntegreerde stabilisatoren, maar schittert vooral in hoe vloeiend de switch feel is. Van de lichtste aanraking tot aan gefrustreerd beuken, het voelt allemaal soepel. Van losse knopjes of een wiebelende spatiebalk is hier geen sprake; alles glijdt gedegen naar beneden en veert ferm terug. 

Met de analoge insteek is een lineair drukprofiel de meest logische (en vooralsnog enige) keuze in schakelaar-smaak. Maar binnen het aanbod lineaire schakelaars zet Razer meteen een overtuigend model neer. Mocht je niet stapel zijn op fysieke drempeltjes of hoge klikgeluiden, dan doe je er goed aan de Razer Optical Switches — en dan vooral de Analog-versie — eens onder de vingers te nemen. Er zijn weinig lineaire schakelaars die zó lineair en toch stevig voelen.

Waar de lineaire schakelaar doorgaans bekendstaat om een relatief stil geluidsprofiel, gaat dat niet op voor Razer. Met een stevige aluminium body als klankkast, bijgestaan door verzwaarde schakelaars, kan dit vehikel aardig wat klikken en klakken produceren. Nodeloos luid wordt het niet, maar de Huntsman V2 galmt na met een bijzonder bassige toon. Bij vlagen klinkt een speelsessie als een flinke doos Duplo die omgekeild wordt. Dat moet je maar net liggen — ikzelf krijg het er bijzonder warm van.

Kunstig met kunststof, maar minder met kleur

Het zwaardere gevoel en geluid zijn mede te danken aan Razers eigen PBT-keycaps, die meteen inbegrepen zitten bij het nieuwe paradepaardje. Dit luxere type kunststof is veelal steviger en vlekbestendiger dan het traditionele ABS-plastic. Daarbovenop gunt het mechanische schakelaars een zwaardere, hoorbare ‘thock’, welke hoog in het vaandel staat bij selectieve toetsenbordpuristen. 

Waar de PBT-keycaps extra luxe bieden in tast en gehoor, laten ze Razer wel inleveren op die ándere unique selling point: de kleurrijke Chroma-verlichting. De Huntsman V2 schittert met felle RGB-golven als altijd, maar ze worden gedempt door die aangedikte knoppen. Vooral bij grotere inscripties (pause break, delete, printscreen) valt op hoe de LED-verlichting gevlekt door het semi-transparante plastic geperst wordt.

Verzwakte LED-verlichting is altijd al de achilleshiel van PBT-keycaps geweest, maar het kán beter. Bij Ducky hebben ze de lichtdoorlating bijvoorbeeld al langer onder de knie. Maar goed, Razer verdient punten voor hun eerste stappen in deze richting. Tegenover deze adviesprijs is het leveren van prettiger plastic wel zo netjes — de verlichting optimaliseren komt later wel.

Donkere foto van een Razer-toetsenbord, waarop duidelijk de Razer Chroma RGB-verlichting zichtbaar is.

Overigens valt er natuurlijk wel veel te halen uit de aanwezige lichtjes in legio. Razer Chroma kent veruit de breedste integratie vanuit games, maar is ook veelzijdig af te stellen. Wie de moeite erin wil steken, kan met Razer Synapse 3 uitbundige lichtshows op het toetsenbord toveren. 

Uiteraard kunnen lichtprofielen gesynchroniseerd worden met andere apparatuur, ook steeds meer buiten Razers eigen aanbod om. Des te jammerder is het juist dat dit topmodel doffer afsteekt tegen eerdere Razer-producten.

Vooraanzicht van de Razer Huntsman, met daarop de underglow op de polssteun duidelijk zichtbaar,

Alles aan dit toetsenbord roept: mij kun je vertrouwen in het heetst van de strijd.

Extra kabels, comfort en knopjes

Andere luxe-elementen vinden we in de USB-passthrough, die na jaren afwezigheid terugkeert. Doordat de Huntsman V2 gebruikmaakt van een USB-C-interface kunnen het toetsenbord en de (polssteun)verlichting nu op één kabel draaien, maar voor de doorvoer van de USB-A 3.0-poort is wel een extra USB-A-connector nodig.

Het aansluiten van de Huntsman V2 is daarmee even wennen. De twee flinke kabels zijn fraai afgewerkt, maar echt vooruitstrevend subtiel oogt het niet. Maar goed, de USB-passthrough is in ieder geval wedergekeerd. Het biedt de perfecte opening voor een muisdongel — of gewoon om je telefoon even op te laden. 

De magnetische polssteun is daarbij, net als het toetsenbord zelf, verlicht met een RGB-underglow. Dat oogt chique en wel, en het draagt weer bij aan het comfort. Samen met de tweetraps-kickstandvoetjes laat de Huntsman V2 zich stevig plaatsen. De polssteun zelf voelt rigide en gedegen aan, zodat je goed geankerd aan je knoppen zit. Alles aan dit toetsenbord roept: mij kun je vertrouwen in het heetst van de strijd.

Als laatste luxe keren ook de dedicated media-toetsen van de eerste Huntsman terug. Vier prettige — en eveneens RGB-verlichte — toetsen prijken op de rechterbovenzijde, waarvan één met een prettig scrollwiel. De subtiel verwerkte knopjes bieden fraaie besturing van je afspeellijsten en podcasts, wat geen misplaatste luxe is voor de hoogvlieger binnen de portfolio.

Zijaanzicht van de Razer Huntsman V2 Analog, waar een USB-passthrough poort op de rechterkant is geplaatst.

Met recht het paradepaardje?

De Razer Huntsman V2 Analog is op veel fronten toch weer die overtreffende trap gebleken. Hoewel het in analoge technologie niet álle potentie benut, merk je hierin wel hoe Razer vooruit wil in het topsegment. De nieuwe schakelaars zijn soepeler dan ooit en bieden daarbovenop steeds meer diepgang. Gewoonweg zelf kunnen bepalen waar en wanneer je schakelaars activeren, is dé volgende stap voor mechanische toetsenborden. 

Razer versterkt die vernieuwing vervolgens met de implementatie van PBT-stevigheid en het gevoel voor luxe waar de Huntsman-lijn om bekendstaat. Met nieuwe diepgang, fraaie afwerking en langere levensduur is de Razer Huntsman V2 Analog terecht het nieuwe paradepaardje in Razers portfolio. Dat is flink aan de prijs, maar je krijgt er wel iets écht nieuws voor terug.

Conclusie

Met de Huntsman V2 Analog vindt Razer nieuwe diepgang in high-end toetsenborden. Qua software-mogelijkheden mag het analoge spectrum verder verkend worden, maar om gevoel voor precisie en comfort zit het niet verlegen. Op vrijwel elk front barst dit toetsenbord van de stevige charme.

Goed!

Vrijheid in verstelbare schakelpunten
Soepele, maar stevige switches
Keurige keycaps en bouwkwaliteit
Media controls én USB-passthrough

Wat minder…

Benut niet álle analoge potentie
PBT-keycaps dimmen verlichting

Wel kopen als…

Je soepele en verstelbare schakelaars zoekt, maar dan wel in een betrouwbaar totaalpakket.

Niet kopen als…

Je verwacht met je toetsenbord ook controllers te emuleren of lichtshows te organiseren.

Geef een reactie

Het e-mailadres word niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *